قرار دادن هیتر مادون قرمز در حمام، در صورت عدم احتیاط، کاری پرخطر است. در چنین محیطی، بخار زیادی وجود دارد و رطوبت نیز مدام در هوا حضور دارد. در چنین شرایطی، استفاده از یک عنصر گرمایشی ساده، مانند یک بمب زمانی است. لازم است از محافظتهای مناسب استفاده شود؛ در غیر این صورت، خطر قطعی سیستم وجود دارد.
جلوگیری از ورود آب
مهمترین نکته، استفاده از محافظتهای مناسب برای جلوگیری از ورود رطوبت به تجهیزات الکتریکی است. ما از فومهای سیلیکونی با دمای بالا و بدنههای مقاوم در برابر رطوبت استفاده میکنیم تا از ورود رطوبت به تجهیزات جلوگیری شود.
نکته مهم این است که نقاط اتصال، همواره ضعیفترین بخشهای سیستم هستند. اگر بخار آب روی تماسهای الکتریکی تجمع کند، این امر منجر به عبور الکتریسیته از روی عایقها میشود؛ در نتیجه، تجهیزات دچار آسیب میشوند.
تأمین ایمنی
اما ایمنی فقط به محافظتها محدود نمیشود؛ کل بدنه تجهیزات نیز باید به زمین متصل باشد. ما از آلیاژهای رسانا برای ساخت بدنه تجهیزات استفاده میکنیم تا مسیری رسانا و با مقاومت کمی برای انتقال الکتریسیته به زمین وجود داشته باشد.
در حالی که خود عنصر گرمایشی درون کوارتز با کیفیت بالا قرار دارد، اما کار مهمتر در قسمتهای محافظتی انجام میشود. ما از پایههای سرامیکی یا پلیمری مستحکم استفاده میکنیم تا منطقه گرم تجهیزات کاملاً از سقف جدا شود.
معایب این روش
اما یک مشکل وجود دارد؛ وقتی که تجهیزات را به خوبی محافظت میکنیم تا رطوبت وارد نشود، گرما نیز درون بدنه تجهیزات باقی میماند.
نمیتوانیم فقط یک پوشش ضدآب روی لامپ استاندارد قرار دهیم و فکر کنیم که مشکل حل شده است؛ در این صورت، سیمهای داخلی تجهیزات آسیب خواهند دید. به همین دلیل، ما از سیمهایی با مقاومت بالا در برابر گرما استفاده میکنیم؛ معمولاً بین ۱۵۰ درجه سانتیگراد تا ۲۰۰ درجه سانتیگراد.
ما از کابلهای فلوروپلیمری با دمای بالا استفاده میکنیم؛ زیرا آنها میتوانند در برابر گرما مقاومت کنند. بدون آنها، جلد عایقکننده سیمها ذوب میشود و سیستم «ضدآب» نیز دیگر کار نخواهد کرد.